La tradición y los semipelagianos de la filosofía o El semirracionalismo descubierto

Pirmais vāks
Leocadio López, 1862 - 595 lappuses
0 Atsauksmes
Atsauksmes netiek pārbaudītas, taču Google meklē viltus saturu un noņem to, ja tāds tiek identificēts.
 

Lietotāju komentāri - Rakstīt atsauksmi

Ierastajās vietās neesam atraduši nevienu atsauksmi.

Atlasītās lappuses

Saturs

Bieži izmantoti vārdi un frāzes

Populāri fragmenti

28. lappuse - Scit enim Deus quod in quocumque die comederitis ex eo, aperientur oculi vestri; et eritis sicut dii, scientes bonum et malum.
165. lappuse - Intellectus autem humani, qui est conjunctus corpori, proprium objectum est quidditas sive natura in materia corporali existens; et per hujusmodi naturas visibilium rerum etiam in invisibilium rerum aliqualem cognitionem ascendit.
151. lappuse - Homines autem ad intelligibilem veritatem cognoscendam perveniunt procedendo de uno ad aliud, . . . et ideo rationales dicuntur. Patet ergo quod ratiocinari comparatur ad intelligere sicut moveri ad quiescere, vel acquirere ad habere; quorum unum est perfecti, aliud autem imperfecti. Et quia motus semper ab immobili procedit, et ad aliquid quietum terminatur, inde est quod rationinatio humana secundum viam inquisitionis vel inventionis procedit a quibusdam simpliciter intellectis, quae sunt prima...
478. lappuse - Nam sicut anima rationalis et caro unus est homo, ita Deus et homo unus est Christus.
160. lappuse - Unde manifestum est quod ad hoc quod intellectus actu intelligat, non solum accipiendo scientiam de novo, sed etiam utendo scientia iam acquisita, requiritur actus imaginationis et ceterarum virtutum.
76. lappuse - Intellectus autem humanus, qui est infimus in ordine intellectuum et maxime remotus a perfectione divini intellectus, est in potentia respectu intelligibilium, et in principio est sicut tabula rasa in qua nihil est scriptum...
114. lappuse - Orta autem simul est, cum mente divina. quam ob rem lex vera, atque princeps, apta ad jubendum et ad vetandum, ratio est recta summi Jovis.
521. lappuse - Testamenti, cum utriusque unus deus sit auctor, nec non traditiones ipsas, tum ad fidem, tum ad mores pertinentes, tanquam vel oretenus a Christo vel a spiritu sancto dictatas et continua successione in ecclesia catholica conservatas pari pietatis affectu ac reverentia suscipit et veneratur.
105. lappuse - ... imperatus, ut exteriores actus vel locutionis vel operationis. Habet autem actus humanus quod sit malus, ex eo quod caret debita commensuratione. Omnis autem commensuratio cujuscumque rei attenditur per comparationem ad aliquam regulam, a qua si divertat incommensurata erit. Regula autem voluntatis humanae est duplex : una propinqua et homogenea, scilicet ipsa humana ratio; alia vero est prima regula, scilicet lex aeterna, quae est quasi ratio Dei.
409. lappuse - El raciocinio puede probar con certeza la existencia de Dios, la espiritualidad del alma, la libertad del hombre. La fe es posterior a la revelación, por lo tanto, no puede alegarse justamente para probar la existencia de Dios contra el ateo, ni para probar la espiritualidad y la libertad del alma racional contra el que sigue el naturalismo y el fatalismo

Bibliogrāfiskā informācija