Cenni storici delle leggi sull'agricoltura dai tempi romani fino ai nostri

Pirmais vāks

No grāmatas satura

Atlasītās lappuses

Bieži izmantoti vārdi un frāzes

Populāri fragmenti

280. lappuse - Et hinc est, quod etiam hi, qui ad barbaros non confugiunt, barbari tamen esse coguntur, scilicet ut est pars magna Hispanorum et non minima Gallorum, omnes denique, quos per universum Romanum orbem fecit Romana iniquitas iam non esse Romanos.
283. lappuse - Gothos barbari tolerent, ut ne Romani quidem qui inter eos vivunt ista patiantur. Itaque unum illic Romanorum omnium votum est, ne unquam eos necesse sit in jus transire Romanorum. Una et consentiens illic Romanae plebis oratio, ut liceat eis vitam quam agunt agere cum barbaris.
284. lappuse - ... tribuerent non cupiditati. Illud grave ac peracerbum est, quod hac lege tueri pauperes videntur, ut spolient, hac lege defendunt miseros , ut miseriores faciant defendendo.
280. lappuse - Itaque passim vel ad Gothos vel ad Bacaudas vel ad alios ubique dominantes barbaros migrant, et commigrasse non paenitet; malunt enim sub specie captivitatis vivere liberi quam sub specie libertatis esse captivi.
286. lappuse - Nam susoipiuntur ut advenae , fîunt praejudicio habitationis indigenae; et exemplo quodam illius malefica: praepotentis, quae transferre homines in bestias dicebatur , ita et isti omnes , qui intra fundos divitum recipiuntur, quasi Circaei poculi transfiguratione mutantur. Nam, quos suscipiunt ut extraneos et alienos, incipiunt habere quasi proprios ; quos esse constat ingenuos, vertuntur in servos. Et miramur si nos barbari capiunt , cum fratres nostros faciamus esse captivos!
286. lappuse - ... suae atque exulantes non a rebus tantum suis sed etiam a se ipsis ac perdentes secum omnia sua et rerum proprietate careant et jus libertatis amittant.
282. lappuse - ... patiuntur excidium, quibus imminet semper gravis et indefessa proscriptio, qui domos suas deserunt, ne in ipsis domibus torqueantur ; exilia petunt, ne supplicia sustineant? Leviores his hostes quam exactores sunt. Et res ipsa hoc indicat. Ad hostes fugiunt, ut vim exactionis evadant. Et quidem hoc ipsum, quamvis durum et inhumanum, minus tamen grave atque acerbum erat, si omnes aequaliter atque in commune tolerarent. Illud indignius ac pœnalius...
283. lappuse - Una et consentiens illic Romanae plebis oratio, ut liceat eis vitam quam agunt agere cum barbaris. Et miramur si non vincuntur a nostris partibus Gothi , cum malint apud eos esse quam apud nos Romani ! Itaque non solum transfugere ab eis ad nos fratres nostri omnino nolunt; sed ut ad eos confugiant, nos relinquunt.
285. lappuse - Nam illud quale , quam non ferendum, atque monstrigerum , et quod non dicam pati humanae mentes , sed quod audire vix possunt , quod plerique pauperculorum atque miserorum spoliati resculis suis, et exterminati agellis suis, cum rem amiserint, amissarum tamen rerum tributa patiuntur ; cum possessio ab his recesserit , capitatio non recedit? Proprietatibus carent, et vectigalibus obruuntur. Quis aestimare hoc malum possit?
163. lappuse - Si quis praedium vendere voluerit vel donare retinere sibi transferendos ad alia loca colonos privata pactione non possit. Qui enim colonos utiles credunt aut cum praediis eos tenere debent aut profuturos aliis derelinquere si ipsi sibi praedium prodesse desperant.

Bibliogrāfiskā informācija