Tite Livi Ab urbe condita libri, 4. sējums,1-2. daļas

Pirmais vāks
Weidmannsche buchhandlung, 1877
0 Atsauksmes
Atsauksmes netiek pārbaudītas, taču Google meklē viltus saturu un noņem to, ja tāds tiek identificēts.
 

Lietotāju komentāri - Rakstīt atsauksmi

Ierastajās vietās neesam atraduši nevienu atsauksmi.

Atlasītās lappuses

Citi izdevumi - Skatīt visu

Populāri fragmenti

10. lappuse - Plurimum audaciae ad pericula capessenda, plurimum consilii inter ipsa pericula erat ; nullo labore aut corpus fatigari aut animus vinci poterat ; caloris ac frigoris patientia par ; cibi potionisque desiderio naturali non voluptate modus finitus ; 15 vigiliarum somnique nec die nec nocte discriminata tempora ; id ° quod gerendis rebus superesset quieti datum ; ea neque molli strato neque silentio accersita ; multi saepe militari sagulo opertum humi iacentem inter custodias stationesque militum...
81. lappuse - ... inde ad rupem muniendam, per quam unam via esse poterat, milites ducti, cum caedendum esset saxum, arboribus circa immanibus deiectis detruncatisque struem ingentem lignorum faciunt, eamque, cum et vis venti apta faciendo igni coorta esset, succendunt, ardentiaque saxa infuso aceto putrefaciunt.
146. lappuse - Sed sit nihil sancti, non fides, non religio, non pietas ; audeantur infanda, si non perniciem nobis cum scelere ferunt.
8. lappuse - Trasumennus subit. Via tantum interest perangusta, velut ad id ipsum de industria relicto spatio; deinde paulo latior patescit campus; inde colles 3 adsurgunt.
131. lappuse - Tantaque vis frigoris insecuta est, ut ex illa miserabili hominum jumentorumque strage cum se quisque attollere ac levare vellet, diu nequiret, quia torpentibus rigore nervis vix flectere artus poterant.
15. lappuse - Matronae vagae per vias, quae repens clades adlata quaeve fortuna exercitus esset, obvios percunctantur. Et cum frequentis contionis modo turba in comitium et curiam versa magistratus vocaret, tandem baud multo ante sous occasum M. Pomponius praetor
58. lappuse - Minucius, convocatis militibus, " saepe ego," inquit " audivi, milites, eum primum esse virum, qui ipse consulat, quid in rem sit, secundum eum, 35 qui bene monenti obediat : qui nee ipse consulere nee alteri parere sciat, eum extremi ingenii esse.
11. lappuse - ... et animus suus cuique ante aut post pugnandi ordinem dabat ; tantusque fuit ardor animorum, adeo intentus pugnae animus ut eum motum terrae, qui multarum urbium Italiae magnas partes prostravit avertitque cursu rapidos amnis, mare fluminibus invexit, montes lapsu ingenti proruit, nemo pugnantium senserit.
26. lappuse - ... sed, si nemo deposcit, devehendum in ultimas maris terrarumque oras, ablegandum eo, unde nee ad nos nomen famaque ejus accedere neque ille sollicitare quietœ civitatis statum possit.

Bibliogrāfiskā informācija